Wat begint als comments onder video’s, blijkt een spiegel van onbegrip, herkenning en iets wat veel groter is dan alleen Tourette.
Wat ik leer van de comments onder m’n TikToks
Toen ik begon met het delen van mijn leven met Tourette, dacht ik dat ik vooral zou zenden. Mijn verhaal vertellen. Laten zien hoe het écht is. Maar wat ik niet had verwacht, is hoeveel ik juist terugkrijg. Niet alleen in steun, maar in inzicht. De comments onder mijn video’s zijn soms confronterend, soms mooi, soms frustrerend, maar altijd leerzaam.
1. Mensen begrijpen het vaak niet – en dat is oké (tot op zekere hoogte)
Een groot deel van de reacties laat zien dat er nog veel onwetendheid is. Mensen denken dat je tics “even kan inhouden” of dat het overdreven is. Vroeger raakte me dat sneller. Nu zie ik het meer als een spiegel van hoe weinig er eigenlijk bekend is over Tourette.
Wat ik leer: het is niet altijd persoonlijk. Maar het betekent wel dat er nog werk te doen is in uitleg en bewustwording.
2. Er zijn meer mensen zoals ik dan ik dacht
Onder bijna elke video reageren mensen die zichzelf herkennen. Of een broer hebben met Tourette. Of iemand in hun klas. Soms delen ze dingen die ze nog nooit hardop hebben gezegd.
Wat ik leer: door mijn verhaal te delen, geef ik anderen blijkbaar ook ruimte om dat te doen. Dat maakt het groter dan alleen “mijn account”.
3. Humor werkt – maar niet voor iedereen hetzelfde
Ik gebruik vaak humor. Soms zwart, soms ongemakkelijk. Voor veel mensen maakt dat het toegankelijk. Maar er zijn ook reacties die het niet begrijpen of ongepast vinden.
Wat ik leer: humor is persoonlijk. Wat voor mij een manier is om ermee om te gaan, kan voor een ander vreemd voelen. Dat betekent niet dat één van ons ongelijk heeft.
4. Sommige reacties blijven hangen
Tussen duizenden comments zitten er soms een paar die echt binnenkomen. Iemand die zegt dat een video hem door een moeilijke dag heeft geholpen. Of juist iemand die iets keihards zegt.
Wat ik leer: niet alle reacties zijn gelijk. Het is aan mij welke ik gewicht geef. Dat is soms lastig, maar wel nodig.
5. Mensen kijken verder dan alleen Tourette
Wat me opvalt: veel reacties gaan uiteindelijk niet eens alleen over Tourette. Ze gaan over controle, schaamte, jezelf zijn, omgaan met een lichaam dat niet altijd meewerkt.
Wat ik leer: mijn verhaal is persoonlijk, maar de thema’s zijn universeel. Dat is waarschijnlijk waarom mensen blijven kijken.
6. Je kunt niet iedereen overtuigen
Hoe duidelijk je iets ook uitlegt, er zullen altijd mensen blijven die het niet willen of kunnen begrijpen.
Wat ik leer: mijn energie is beter besteed aan de mensen die wél openstaan. Niet aan het eindeloos proberen te winnen van discussies in de comments.
7. Kwetsbaarheid trekt verbinding aan
De video’s waarin ik het meest eerlijk ben, zonder filter, krijgen vaak de diepste reacties. Niet de perfecte video’s, maar de echte.
Wat ik leer: mensen voelen het verschil. En echtheid werkt.
Tot slot
De comments onder mijn TikToks zijn soms een chaos. Maar ergens in die chaos zit ook groei. Ze leren me hoe mensen kijken, hoe weinig er soms bekend is, maar ook hoeveel behoefte er is aan herkenning en eerlijkheid.
En misschien wel het belangrijkste: ze laten me zien dat wat voor mij dagelijks is, voor een ander precies dat stukje kan zijn waardoor hij zich minder alleen voelt.